ربها ناظرة نظير و اسأل القرية الى اهلها ، و جاء ربك اى جاء امر ربك و . . . طبق اين توجيه آيه از ما نحن فيه اجنبى است . 2 - كلمهء الى را حرف جر ندانسته بلكه اسم بدانيم و بگوئيم مفرد آلاء است و كلمهء ناظرة هم به معناى منتظرة باشد و معناى آيه اينست كه چهره‌هائى در آن روز خرّمند و نعمت پروردگارشان را انتظار مىكشند بنا بر اينهم آيه از ما نحن فيه اجنبى است . اشكال : اين تفسير با مقام آيات سازگار نيست زيرا آيات در مقام بيان نعمت و شاد كردن مؤمنان است درحالىكه منتظر بودن و انتظار كشيدن نعمت سبب غم و اندوه است . جواب : خداوند در اين آيات حال دو گروه را بيان كرده : 1 - بهشتيان كه در نعمت خواهند بود . 2 - جهنميان كه به نقمت گرفتار مىشوند و اين قبل از ورود به بهشت و جهنم است زيرا در آيه مىفرمايد : تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِها فاقِرَةٌ يعنى مىپندارد كه عذاب كمرشكنى در رسد و اگر وارد جهنم شده بود كه صحبت از تظن نبود و به قرينه مقابله احوال بهشتيان را هم قبل از آن بيان مىكند حال كه مطلب از اين قرار است كه خداوند به بهشتيان وعده ثواب و نعمت داده آن هم وعده‌اى حتمى انتظار كشيدن چنين نقمتى سبب غم نيست بلكه لحظه به لحظه سبب سرور و شادمانى بيشتر است همانند انسانى كه يقين دارند كه در آينده نزديكى پاداش و سود بزرگى نصيب او خواهد شد چنين كسى قطعا منتظر آن آينده درخشان است و از هم اكنون شادمانى در چهرهء او هويدا است اگر چه وقت آن نرسيده باشد كما اينكه متقابلا انسانى كه وعيد به بلاها و سختيها داده شده از هم اكنون چهره‌اش دژم و درهم كشيده است براى آيندهء تاريكى كه در انتظار او است .